Η
δημοσιογραφική μας ομάδα σας καλωσορίζει στο site του έτους 2018-2019. Σκοπός μας
είναι να πετύχουμε το μέγιστο της ψυχαγωγίας σας με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Θα
σας ενημερώνουμε για τα διάφορα θέματα του σχολείου και για τις εκδηλώσεις που
διοργανώνονται. Ελπίζουμε να μας κρατήσετε συντρόφια καθ’ όλη την διάρκεια της
χρονιάς.
1η ΟΜΑΔΑ 2η ΟΜΑΔΑ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
Άγχος,
διάβασμα, μια δύσκολη επιλογή και
πανελλήνιες,... Τελικά Πανεπιστήμιο ή
κάποια Σχολή της αρεσκείας μας! Σίγουρα
έτσι προδιαγράφεται το μέλλον μερικών
από εμάς, ένας διαρκής αγώνας για την
εκπλήρωση ονείρων. Η φοιτητική ζωή
πιθανότατα θα είναι η καλύτερη ενασχόληση
με το αντικείμενο που μας γοητεύει,
πνευματική ανάπτυξη, ξέγνοιαστες
στιγμές, ενεργητικότητα και φυσικά το
πολυπόθητο πτυχίο. Όμως, μετά το πτυχίο
τι...?
Η εκδρομή των 17 μας χρόνων
όταν ΧΑΝΙΟΜΑΣΤΕ στα Χανιά
έχει μυρωδιά σχολείου και γέλιο ακατάπαυστο
τετράκλινες καμπίνες με εναλλαγή στον ύπνο
κρητικές μαντινάδες και απαγορευμένο ποτό.
Σήμερα μετά την επιστροφή μας
βλέπουμε το είδωλο μας σε μεγενθυτικό φακό
η μαγκιά μας, το χτενισμένο μας μαλλί
η παρέα μας, η καψούρα
και κουβέντα κουβέντα
μέχρι να ξεφορτώσουμε τη γεμάτη καρδιά μας .
Αύριο η τρελή εκδρομή μας
θα γίνει πάχνη κινούμενη
σαν εκείνη ψηλά στον Ομαλό
όταν θα συναντιώμαστε ενήλικες πια
και θα αρχίζουμε τα σοβαροφανή μας σχόλια
"Καλά που δε σκοτωθήκαμε!
Δεν είχαμε μυαλό τότε..."
Και οι συνοδοί μας ,
ενήλικες σε μια προσπάθεια νόστου,
να σκύψουν να γευτούν
κάτι από την εφηβεία τους...
Nowadays a
common source of entertainment is thrillers. Youngsters and adults watch this
specific type of films to have fun through their fear. This fear may be virtual
but the adrenaline that rises in the body of the observer provides the rush
they need to have fun.The sound effects,the jump scares and the objects or the
roles the productions use to make these films are chosen in order to arouse
that adrenaline.Sometimes the contrast between the childhood ideals and
thrillers make movies or series of horror ,blockbusters.However,there are some
people who dont like scary movies at all.They cant handle the fear or they dont
find amusement through fear.Through years there have been a lot of thrillers
made.Others were really popular,others were classics and others had comic
scenes.Of course,there are movies that werent blockbusters but in the eyes of
thrillerlovers they were gold.The only thing im sure of is that thrillers will
continue to be considered as an option for amusement.You can either watch them
with company or alone,it depends on how much you can handle.You can love
them,you can hate them or you can find them boring,it depends on the movie.But
for some people thrilles will continue to be considered fun
– ” Χθες το βράδυ, λίγο πριν τις 11, ο πατέρας μου βαριά άρρωστος
πολλά χρόνια τώρα – άφησε την τελευταία του πνοή, με ένα ελαφρύ χαμόγελο
στα χείλη κι ένα σημείωμα στο κομοδίνο, με τα εξής λόγια: “Παιδί μου,
θα σε αγαπώ για πάντα, ο πατέρας σου!”
Την επομένη στο σχολείο, ήμουν το “ορφανό” της Πρώτης Γυμνασίου! ”
Οι αποσκευές τοποθετήθηκαν με τάξη και η
μπαγκαζιέρα έκλεισε ερμητικά. Μια πολυήμερη εκδρομή, που είχε στηθεί με πολλά
όνειρα και περισσότερο κόπο και επιμονή, ξεκινούσε.
Η Άννα είχε ετοιμάσει τη κόκκινη βαλίτσα της σταδιακά.
Είχε τοποθετηθεί στον καναπέ του σαλονιού εδώ και ένα δεκαήμερο, άνοιγε σα θησαυροφυλάκιο
κάθε τόσο και εμπλουτιζόταν με τα απαραίτητα περιουσιακά στοιχεία της. Τα
εσώρουχα της , τα προϊόντα υγιεινής, τα αθλητικά της παπούτσια, τα ωραιότερα μπλουζάκια
της, το κασκόλ και το σκούφο για το
δριμύ κρύο της Αυστρίας και της Γερμανίας, ζεστά πουλόβερ, κολάν και παντελόνια
κι άλλα, κι άλλα , πολλά και διάφορα.
Στις μέρες μας ,εμείς οι νέοι εξ'αιτίας των γρήγορων ρύθμος ζωής και της αναπτύξης της τεχνολογίας διαθέτουμε περιορισμένο ελεύθερο χρόνο. Δυστυχώς όμως, ακόμα και αύτο το λιγοστό χρόνο που έχουμε δεν τον χρησιμοποιούμε κατάλληλα. Προτιμούμε να ασχολούμαστε με το διαδίκτυο και με νόθες διασκεδάσεις και απομακρυνόμαστε από τον πολιτισμό, την παράδοση της χώρας μας, από την τέχνη, την συστατική διασκέδαση. Επομένως, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την σημασία του ελεύθερου χρόνου.Ιδανικό θα ήταν οι νέοι να αξιοποιούσαν τον ελέυθερο χρόνο που τους απομένει με παραγώγικες δραστηριότητες και να ασχολούνταν με ενδιφέρουσες δράσεις.
Για παράδειγμα, η ανάγνωση των βιβλίων και η παρακολούθηση ταινίων ή η συμμετοχή σε πολιτιστικές ομάδες που συμβάλλουν στην κοινωνικοποίηση των νέων, είναι μερικές μορφές δημιουργικής αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου τους.
Ενδεικτικά, ταινίες οπώς Η Ρόζα της Σμύρνης, οι Υπηρέτριες, Τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ,στο Μιζούρι, 12 Χρονιά Σκλάβος, Κουρδιστό Πορτοκάλι, Μικρά Αγγλία, Το αγόρι με τις ριγές πιτζάμες, Εις το όνομα του πατρός, Ουζερί Τσιτσάνης, Brooklyn
Mε την
εξέλιξη της τεχνολογίας, υλικό και
λογισμικό για την κατασκευή ηλεκτρικών
και ηλεκτρονικών συστημάτων έχουν γίνει
πλέον προσβάσιμα στο μέσο μαθητή.Έτσι
μας δώθηκε η δυνατότητα να κατασκευάσουμε
τα παρακάτω κυκλώματα:
Η “Σιωπή” του Μάρτιν Σκορτσέζε με τους
Άντριου Γκάρφιλντ, Ταντανόμπου Ασάνο,
Άνταμ Ντράιβερ, Λίαμ Νίσον, Ισέι Ογκάτο
αποτελεί ένα αριστούργημα. Ο σκηνοθέτης
κατάφερε μέσα από όμορφα πλάνα και μια
συγκλονιστική ιστορία να μας ταξιδέψει
στην Ιαπωνία του 16ου αιώνα τότε που οι
Χριστιανοί διώκονταν και βασανίζονταν
για την πίστη τους. Η φιλοσοφική αυτή
ταινία με τα βαθιά ερωτήματα, τις
εναλλαγές συναισθημάτων που σου προκαλεί
και το ανατρεπτικό φινάλε δεν μπορεί
να αφήσει κανέναν ασυγκίνητο και ας μην
ταιριάζει αυτό το είδος σ' όλους.
Δύο ιερείς
Ιησουίτες ξεκινούν το ταξίδι τους από
την Πορτογαλλία προς την Ιαπωνία με
σκοπό να προεκτείνουν το ιεραποστολικό
τους έργο και να βρουν τον χαμένο επί
χρόνια δάσκαλό τους. Εκεί συναντάνε
τους απελπισμένους χωρικούς να
βασανίζονται με απάνθρωπους τρόπους
εις το όνομα του Κυρίου τους. Άραγε αυτός
γιατί σιωπά μπροστά στο μαρτύριό τους;
Η
σχολική διαμεσολάβηση είναι μια πρακτική
επίλυση των σχολικών συγκρούσεων και
εφαρμόζεται με το διάλογο, την ενσυναίσθηση
και την ενεργητική ακρόαση. Αποτελεί
μια μορφή ειρηνικής επίλυσης επιθετικών
συμπεριφορών, η οποία οργανώνεται και
εφαρμόζεται εντος του σχολικού πλαισίου,
ως εναλλακτική πρακτική που αντικαθιστά
το πειθαρχικό σύστημα τιμωρίας. Μια
ομάδα μαθητριών και μαθητών εκπαιδεύεται
και λειτουργούν ως διαμεσολαβήτριες
και διαμεσολαβητές. Εφαρμόζεται
διδάσκοντας τεχνικές διαπραγμάτευσης
συνεργατικής επίλυσης προβλημάτων και
αυτοδυνάμωσης των επλεκόμενων.
Στη
σχολική διαμεσολάβηση οι μαθήτριες και
οι μαθητές συζητούν ανοιχτά χωρίς να
δέχονται κριτική από τους διαμεσολαβητές,
εκφράζουν ανοιχτά τα συναισθήματα και
τις ανάγκες τους και διερευνούν όλοι
μαζί τρόπους επίλυσης των προβλημάτων
τους.
Επίκαιρο όσο ποτέ!!!
Δείτε το βίντεο που είχε δημιουργήσει τα Χριστούγεννα του 2011, η τότε δημοσιογραφική μας ομάδα...
Υγεία, Αγάπη, Ευτυχία, Όνειρα, Χαμόγελα, Δημιουργικότητα, Επιτυχίες…
είναι μερικές μόνο από τις ευχές μας για τα φετινά Χριστούγεννα και τη
νέα Χρονιά!!!
Μαθητές
λυκείου, νεαρές ηλικίες γεμάτες από όρεξη για δημιουργία και εξερεύνηση του
κόσμου. Μέσα σε αυτή την χειμαρρώδη περίοδο στα πλαίσια των ερευνητικών
εργασιών, οι καθηγήτριες μας μας βοήθησαν να διευρύνουμε το πνεύμα μας
συμμετέχοντας σε ένα σεμινάριο, που διοργάνωσε το βιβλιοπωλείο Πατάκη.
Έτσι,
παρακολουθήσαμε την Τρίτη 5 Δεκέμβρη, στα πλαίσια του μήνα εφηβείας το
σεμινάριο με τίτλο: «Κίνδυνος στα
παρασκήνια» που παρουσίασε η συγγραφέας Λίνα Λυχναρά.
Ο
Καζούο Ισιγκούρο είναι κορυφαίος
Βρετανός μυθιστοριογράφος που γεννήθηκε
στο Ναγκασάκι της Ιαπωνίας στις 8
Νοεμβρίου του 1954. Το 1960 μετακομίζει στην
Αγγλία και το 1978 αποφοιτά από το
Πανεπιστήμιο του Kentwith
με πτυχίο στην αγγλική φιλολογία και
φιλοσοφία. Έλαβε το μεταπτυχιακό του
στην δημιουργική γραφή από το Πανεπιστήμιο
της Ανατολικής Αγγλίας το 1980. Ο Ισιγκούρο
είναι ένας από τους δημοφιλέστερους,
πολυβραβευμένους, σύγχρονους συγγραφείς
φαντασίας.
Στην 4η Πανελλήνια Ημέρα σχολικού Αθλητισμού που φέτος έχει ως κεντρικό σύνθημα: «ΑΘΛΟΥΜΑΙ –ΧΑΡΑΖΩ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ» οι μαθητές και μαθήτριες έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σε οργανωμένες αθλητικές δράσεις/δραστηριότητες εντός και εκτός των σχολικών μονάδων. ...Ημέρα
αθλητικών δραστηριοτήτων και ’μεις πήραμε
τα βουνά. Μια μικρή ομάδα μαθητών και καθηγητών, με πάθος για την
πεζοπορία και τις ομορφιές της φύσης. Αθλητικά παπούτσια, φόρμες, σακίδια στην
πλάτη. Ο καιρός ιδανικός: ούτε βροχή, ούτε δυνατός ήλιος.
Με αφορμή το πρόσφατο ατύχημα σχετικά με την βύθιση του δεξαμενόπλοιου " Αγ.
Ζώνη " , οι μαθητές της Α΄Λυκείου του σχολείου μας που παρακολουθούν το μάθημα των Φυσικών πόρων, χωρίστηκαν σε ομάδες και ανέλαβαν να συγκεντρώσουν πληροφορίεςκαι φωτογραφικό υλικό
σχετικά με το θέμα (συγκέντρωση στοιχείων από δημοσιεύματα για το ατύχημα , αναφορά στις
επιπτώσεις που έχει στο περιβάλλον, σκέψεις και προτάσεις για την
επίλυση του προβλήματος) Στη
συνέχεια αφού επεξεργάστηκαν το υλικό που συγκέντρωσαν στην ομάδα τους, δημιούργησαν ένα
άρθρο για την σχολική μας εφημερίδα .
Πραγματοποιήσαμε την τελευταία μας διδακτική επίσκεψη στη Βουλή των Ελλήνων , όπου ενημερωθήκαμε για το γυναικείο κίνημα κατά τον 19 και 20 αιώνα. Ήταν μια δράση ιδιαίτερα βιωματική. Αναπαραστήσαμε '' παγωμένες εικόνες " από την ταινία "Σουφραζετες".
Χωριστήκαμε σε 3 ομάδες. Προσπαθήσαμε να απεικονίσουμε στιγμές από τη ζωή της πρωταγωνίστριας. Η πρώτη εικόνα, η ζωή στο καθαριστήριο όπου εργαζόταν, έπειτα η συμμετοχή της στην εξέγερση των σουφραζετών και η τελευταία σκηνή, οι εκλογές στις οποίες συμμετείχαν για πρώτη φορά οι γυναίκες. Ήταν σίγουρα μια πολύ ενδιαφέρουσα και ιδιαίτερη εμπειρία στην οποία γίναμε κοινωνοί, βιώνοντας τα αισθήματα και τις σκέψεις εκείνων των γυναικών.
Με αφορμή τη Δράση <<Μονόλογοι από το Αιγαίο>>, η οποία πραγματοποιείται με τη συλλογική προσπάθεια πολλών ανθρώπων, η εφημερίδα του σχολείου μας ευαισθητοποιήθηκε και αποφασίσαμε να ερευνήσουμε το προσφυγικό σε βάθος. Γι' αυτό τον λόγο, αναδημοσιεύουμε μερικά αποσπάσματα από μαρτυρίες ασυνόδευτων εφήβων που έφτασαν στη χώρα μας, εξαιτίας των άσχημων συνθηκών που επικρατούσαν στη δική τους. Με αυτόν τον τρόπο, θέλουμε κι εμείς να βοηθήσουμε τις φωνές αυτών των παιδιών να ακουστούν.
Διαδρομές
Αιγαίο. Το πέλαγος με τα νησιά του. Εικόνες τραγωδίας, εικόνες φρίκης. Ανάμεσά τους εικόνες παιδιών, φιγούρες ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων. Τους είδαμε να φτάνουν μόνοι τους στις ακτές των νησιών. Μόνοι τους να διασχίζουν τους δρόμους της Ελλάδας για να φτάσουν στα σύνορα. Και επειδή τα βλέμματά τους μας στοίχειωσαν και επειδή υπάρχουν πολλοί τρόποι να αντιδράσει κάποιος στη φρίκη, θελήσαμε οι σκέψεις, οι αναμνήσεις, το ταξίδι και τα όνειρα τους να αποκτήσουν φωνή. Και αυτή η φωνή, μέσα από τις φωνές των άλλων παιδιών, συνομήλικων τους, να ακουστεί δυνατά τόσο, που να φτάσει μακριά, όσο πιο μακριά γίνεται.
Επισκεφθήκαμε εχθές μέσω των πολιτιστικών προγραμμάτων μας( 4 Γενικό Λύκειο Πετρούπολης ) το Ίδρυμα Λασκαρίδη , προκειμένου να παρακολουθήσουμε "Λογοτεχνικό Εργαστήρι Μυθοπλασίας" από τον καθηγητή Παν. Θεσσαλονίκης Β.Βασιλειάδη. Ακούσαμε πράγματα πολύτιμα για μια γραφή δημιουργική. Η διαδικασία ήταν ιδιαίτερα βιωματική, καθώς καλούμασταν εμείς οι ίδιοι να συνθέσουμε το δικό μας κείμενο μέσα από εμπειρίες, γνώσεις, στιγμές.
Εκφραστήκαμε. (Επι)κοινωνήσαμε. Συγκινηθήκαμε. Γίναμε μικροί λογοτέχνες, ποιητές. Και για αυτό ευχαριστούμε πολύ τις καθηγήτριες μας, κ.Καμαριωτάκη, κ.Μανδάλου, κ.Σιμάτου
Είχαμε δώσει ραντεβού στις 3. Θα πηγαίναμε προαιρετικά να πούμε με το σχολείο τα κάλαντα στα παιδιά στο Παίδων Αγλαΐα Κυριακού και στο Ογκολογική Μονάδα Ελπίδα.
Η γιαγιά μου μεγάλωσε στη Δάφνη Καλαβρυτών. Δεν είχε τύχει ποτέ να την ρωτήσω πως περνάγανε τα Χριστούγεννα ή αν είχαν κάποιο συγκεκριμένο έθιμο. Σήμερα όμως, πάνω στην προσπάθεια μου να φτιάξω τηγανίτες μαζί της κάπως το έφερε η κουβέντα και έμαθα για την λεγόμενη “Χανάκα”.
Ήταν, όπως μου περιέγραψε, ένα ξύλο στρογγυλό -όπως εκείνο από τις κρισάρες, τα κόσκινα για το αλεύρι δηλαδή- το οποίο ντύνανε με χαρτιά. Πάνω σε αυτά ζωγράφιζαν χαρμόσυνες φιγούρες. Στις προσπάθειά τους να το κάνουν να μοιάζει με μουσικό όργανο, κεντούσαν περιμετρικά ζήλια (τα δικά μας κουδουνάκια). Αξημέρωτα ακόμα, παραμονές των Χριστουγέννων, σηκωνόταν κυρίως τα αγόρια που είχαν περισσότερη ελευθερία, και ξεκινούσαν την μεγάλη τους βόλτα. Περιπλανιόντουσαν από πόρτα σε πόρτα και λέγανε τα κάλαντα συνοδευόμενα με το άκουσμα της Χανάκας. Όλοι χαιρόντουσαν και κερνούσαν τα παιδιά με μελομακάρονα, δίπλες, κουραμπιέδες ή ακόμα και αυγά εκείνοι που δεν είχαν γλυκά στο σπίτι. Το απόγευμα μεταξύ τους πειράζοταν για το ποιος είχε την καλύτερη χανάκα ή ποιος είχε συλλέξει τα περισσότερα γλυκά.. Το ίδιο επαναλαμβανόταν και την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Μαρία-Φαίδρα-Πλατάκου Α4
Την Δευτέρα 19 Δεκέμβρη, η
ομάδα μας επισκέφτηκε το βιβλιοπωλείο Πατάκη για να παρακολουθήσει ένα σεμινάριο
για την οπτικοποίηση των βιβλίων, που διοργανώθηκε στα πλαίσια των δράσεων του
μήνα εφηβείας των εκδόσεων Πατάκη.
Την Κυριακή 18 Δεκέμβρη, οι ομάδες της σχολικής εφημερίδας και του πολιτιστικού προγράμματος για τη θέση της γυναίκας μέσα από τη λογοτεχνία, συναντήθηκαν με όρεξη και κέφι για δημιουργία!
Ο Χάρι είναι ένα
εντεκάχρονο παιδί, το οποίο ζει με τους
άθλιους Ντάρσλι και τον απαίσιο γιο
τους στην Αγγλία. Η ζωή του Χάρι ,όμως,
αλλάζει όταν μια μέρα εμφανίζεται μια
κουκουβάγια με ένα μυστηριώδες γράμμα.
Πρόκειται για μια πρόσκληση στη Σχολή
Χόγκουαρτς για Μαγιές και Ξόρκια. Εκεί
ο Χάρι θα γνωρίσει πολύτιμους φίλους, θα
εξερευνήσει τα μυστικά της μαγείας, και
θα έρθει αντιμέτωπος με το πεπρωμένο
του.
Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και όλοι είναι θετικά φορτισμένοι και νιώθουν πως μοιράζουν αγάπη. Τι είναι η αγάπη όμως; Φανερώνεται μόνο στους ερωτευμένους; Κατά την γνώμη μου είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Δύο διαφορετικές έννοιες η αγάπη και ο έρωτας. Με αγάπη είναι πλασμένη κάθε πράξη η οποία είναι προς συμφέρον και του δότη και του δέκτη. Κάθε πράξη που κάνει τον άλλον να χαμογελάει. Κάθε πράξη που δεν έχει ίχνος εγωισμού και αντιπαλ...ότητας. Είναι εκείνη η στιγμή της ημέρας που θα νιώσεις πως ο άλλος θέλει να σε ωφελήσει.. Είναι να πονάς τον άλλο. Να βοηθάς χωρίς να περιμένεις ανταμοιβή. Να ωφελείς αφιλόκερδος και να γεμίζεις ευτυχία γνωρίζοντας ότι κάποιος άλλος χαμογελάει εξ αιτίας σου. Ένα καλημέρα, ένα χαμόγελο σε ένα περαστικό, να πιάσεις κάτι που έπεσε από ένα καλάθι στο σουπερμάρκετ. Να πάρεις ένα γλυκό και να το προσφέρεις στον καλύτερο σου φίλο. Να είσαι πάντα εκεί για τον άλλον όταν σε χρειαστεί και ας είσαι στα χειρότερα σου. Για να αγαπήσεις όμως… πρέπει πρώτα απ’ όλα να αγαπάς τον εαυτό σου. Να διώξεις κάθε ενοχή και κάθε φόβο και να δημιουργήσεις ένα ισχυρό εγώ. Να αγαπάς εσένα και έτσι θα αγαπήσεις και τους γύρω σου. Και ο έρωτας; Ο έρωτας είναι ένα τελείως διαφορετικό συναίσθημα. Είναι μια λέξη μέγιστης σημασίας. Ένα συναίσθημα που παίρνει τόσες πτυχές όσα και τα έμβια όντα του πλανήτη. Πρέπει να υπομένεις, να υποφέρεις. Να παραλογίζεσαι..Να κυριεύεσαι από συναισθήματα άνευ περιγραφής. Κανένας να μην μπορεί να διανοηθεί το μέγεθος της υπομονής και επιμονής που είσαι διατεθειμένος για προσφέρεις για πράγματα που για τους υπόλοιπους φαίνονται ανούσια. Να μην μπορείς να λες όχι. Να ερωτεύεσαι από καταστάσεις μέχρι και το μικρότερο κόκκο ύλης ενός σώματος.. Γενικά ο έρωτας και η αγάπη φαίνονται ίδια αλλά παρόλο που έχουν στενές σχέσεις, απέχουν χιλιόμετρα..
Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ατόμων με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ) δεχθήκαμε στο σχολείο μας την προγραμματισμένη επίσκεψη της κοινωνικής λειτουργού του Ειδικού σχολείου Ιλίου. Η συζήτηση μαζί της διήρκεσε δύο ώρες, κατά την οποία οι μαθητές ενημερώθηκαν για τα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά στη σημερινή κοινωνία. Με την άφιξή της αντιμετωπίσαμε το πρώτο πρόβλημα σχετικά με την μετακίνηση της στο χώρο του αμφιθεάτρου, καθώς ήταν καθισμέν...η σε αναπηρικό αμαξίδιο. Ήδη μάλιστα αναφερόμενη στην σχεδιαζόμενη εκδήλωση-χορού του σχολείου μας, η κοινωνική λειτουργός ρώτησε τους μαθητές, πως θα αντιδρούσαν αν εκεί παρευρισκόταν ένα άτομο με μία ιδιαιτερότητα σαν τη δική της. Οι απαντήσεις ήταν αντινομικές. Τότε δύο μαθητές κλήθηκαν να προσπαθήσουν να χορέψουν με την κοινωνική λειτουργό. Η προσπάθεια του πρώτου στέφθηκε από επιτυχία. Αντίθετα, ο δεύτερος παραδέχτηκε ότι αντιμετώπιζε δυσκολία, να χορέψει μαζί της. Αφού ρωτήθηκε αν το πρόβλημα ήταν το αναπηρικό αμαξίδιο, η θετική του απάντηση ώθησε τη γυναίκα να σηκωθεί, αφήνοντας άναυδους όλους τους μαθητές. Όπως παραδέχτηκε η ίδια ήθελε να τους δείξει έμπρακτα και βιωματικά πως κινείται, νιώθει και δραστηριοποιείται ένας άνθρωπος σε αμαξίδιο. Η ενημέρωση έληξε με βιωματικές δραστηριότητες, όπου μαθήτριες και μαθητές βρέθηκαν για λίγα λεπτά στην θέση των ΑΜΕΑ, και με την παρουσίαση ενός βίντεο σχετικά με τις δραστηριότητες των μαθητών του Ειδικού σχολείου Ιλίου. Στο τέλος μας προσκάλεσε όλους να επισκεφτούμε το σχολείο τους και να ανακαλύψουμε το δικό τους κόσμο. Είμαστε σίγουροι ότι η αρχική μας αμηχανία και τα δάκρυα ενθουσιασμού για την ψυχική δύναμη των ΑΜΕΑ θα γίνουν αγάπη, στήριξη, ενδιαφέρον, αποδοχή... Ευχαριστούμε πολύ την κυρία Στασινού για τη βοήθεια της.