Τρίτη, 8 Μαρτίου 2016

Νιώθοντας γυναίκα την Ημέρα της Γυναίκας

8 Μαρτίου 1857: Εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας.
8 Μαρτίου 1909: Γιορτάζεται η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας.
6 Μαρτίου 2016: Η αστυνομία διαλύει τη συγκέντρωση για την Ημέρα της Γυναίκας στην Κωνσταντινούπολη. Απίστευτο κι όμως απόλυτα ρεαλιστικό.
Έναν αιώνα μετά τον πρώτο επίσημο εορτασμό μιας ημέρας αφιερωμένης στις γυναίκες η αστυνομία διαλύει τη συγκέντρωσή τους. Ενώ οι γυναίκες έχουν αποφασίσει να γιορτάσουν την Ημέρα τους 2 μέρες νωρίτερα προκειμένου να εκμεταλλευτούν την Κυριακή για να προσελκύσουν περισσότερο κόσμο, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι καταπατείται.
                Τι κι αν στη διάρκεια όλων αυτών των αιώνων γίνονται προσπάθειες για τη διεκδίκηση μια ισότητας που θα έπρεπε να είναι δεδομένη; Τι κι αν οι γυναίκες μάχονται να ξεχωρίσουν σε μια κοινωνία που έχει επιβληθεί ως de facto ανδροκρατούμενη; Ακόμη, οι γυναίκες προσπαθούν να αποδείξουν ότι ο ρόλος τους δεν εξαντλείται στα στενά όρια του σπιτιού. Ότι δεν είναι οι μόνες που οφείλουν να σέβονται. Ότι ο βιασμός τους, σωματικός και συναισθηματικός, δεν είναι μια φυσιολογική κατάσταση αλλά ένα δείγμα παθογένειας μιας στο βάθος της σεξιστικής και στενόμυαλης κοινωνίας.
                Τα δικαιώματα της γυναίκας δεν εξαντλούνται στην παραχώρηση δικαιώματος ψήφου ή στην έξοδο της γυναίκας στην αγορά εργασίας ή ακόμη και στην ανάληψη από πλευράς του άντρα ευθυνών που άλλοτε επωμιζόταν αποκλειστικά και μόνο το γυναικείο φύλο. Σέβομαι τη γυναίκα σημαίνει δεν την αμφισβητώ, αναγνωρίζω την αξία της, της παραχωρώ τα ίδια εργασιακά δικαιώματα με εκείνα του άντρα, δεν την θεωρώ υποχείριο και δε θεωρώ το δικαίωμά της στη μητρότητα ασυμβίβαστο με οποιοδήποτε άλλο δικαίωμα. Και όλα αυτά δεν τα θυμάμαι μόνο στις 8 Μαρτίου. Τα θυμάμαι και στις 16 Απριλίου και στις 25 Ιουλίου και στις 30 Νοεμβρίου και κάθε μέρα του χρόνου. Και τα θυμάμαι και αν είμαι άντρας και αν είμαι γυναίκα. Γιατί πολλές φορές κι εμείς οι γυναίκες ξεχνάμε και καταπιέζουμε οι ίδιες τον εαυτό μας.
                Κι αν καμιά φορά ξεχνάμε μια επίσκεψη στο isotita.gr (Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων) ίσως μας βοηθήσει να θυμηθούμε…


Έλενα Καρατασά







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου